Ένας “πικρός” ενθουσιασμός, ήταν το πραγματικό συναίσθημα που μπορούσε να νοιώσει ο Ζακυνθινός, ο Έλληνας, που βρέθηκε, έζησε ή παρακολούθησε τις τιμητικές εκδηλώσεις για τον Εθνικό μας ποιητή, στα πέρατα της Αφρικής.
Πικρός, διότι ως Έλλην, διαπιστώνεις την αστείρευτη λατρεία των ξενιτεμένων συμπατριωτών και των παιδιών - των παιδιών τους, στην παράδοση και σε οτιδήποτε Ελληνικό, σε σχέση με εμάς που ζούμε στα πάτρια εδάφη και εκ-παιδεύουμε τις “αδιάφορες” νέες γενιές μας.
Ενθουσιασμός, διότι ανατριχιάζεις να βλέπεις το έργο και την πρόοδο των ελληνικών μυαλών, σε έναν μακρινό τόπο, να ακούς τα επτάχρονα εγγόνια των πρώτων μεταναστών, να τραγουδούν την “ξανθούλα” και να σηκώνεσαι όρθιος στο άκουσμα του Εθνικού μας Ύμνου από τα χείλη μαύρων της ντόπιας αφρικανικής χορωδίας!
Τα σχολεία στη Ζάκυνθο κατειλημμένα, για εφήμερους λόγους και οι δάσκαλοι διακοπές… εκμεταλλευόμενοι τετραήμερα! Τα σχολεία εκεί (saheti) με προσοχή απέναντι στη μάθηση, στην εκπαίδευση, στην επιμόρφωση, στην πειθαρχία, στην εξέλιξη, στο μέλλον. Μικρά ελληνόπουλα που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους στην γνήσια πατρίδα των παππούδων τους, στάθηκαν με δέος απέναντι στην αποκάλυψη της προτομής του Διονυσίου Σολωμού που κοσμεί ήδη το σχολείο τους. Μαύροι εργάτες που μετέφεραν με αγάπη την προτομή του ποιητή για να την τοποθετήσουν στη θέση της!
Μια αίθουσα με 850 έλληνες ακροατές της Νοτίου Αφρικής, για τις μουσικές τιμητικές εκδηλώσεις, τη στιγμή που στη χώρα μας δεν κατάφερε κανένας εκπαιδευτικός – έστω – φορέας να οργανώσει κάτι ενδιαφέρον σεβόμενος τη μνήμη εκείνου που ως έθνος μας κάνει να αισθανόμαστε περήφανοι!
Μια φιλοξενία ανείπωτη, στην ομάδα από τη Ζάκυνθο, που ξεκίνησε να εκπροσωπήσει τη γενέτειρα του Διον. Σολωμού, ένα μικρό νησάκι στην απεραντοσύνη της μαύρης ηπείρου.
Παρά τις απεγνωσμένες προσκλήσεις, κανείς από τις εκλεγμένες αρχές του τόπου μας δεν ακολούθησε και δεν τίμησε με την παρουσία του, αυτές τις ιστορικές στιγμές. Ακόμη και αυτές οι ευγενικές εκδηλώσεις έτυχαν χλευασμού από τους απίθανους ανθρώπους που μας εξουσιάζουν, ρίχνοντάς μας, ακόμη πιο βαθιά στο χάος της ανοργανωσιάς, της παραπαιδείας, της προχειρότητας, της ημιμάθειας, του προσωρινού, της ατυχίας, της αδιαφορίας και της λαμογιάς.
Εκεί που ενώνονται δύο αντίθετοι κόσμοι, ο άσπρος και ο μαύρος, τα χρυσά κλουβιά και οι αλάνες, τα μπάνια από όνυχα και οι υπαίθριες τουαλέτες, τα ιταλικά πιάτα και οι βραστές μοσχαροκεφαλές, τα ακριβά ρούχα και οι μεταχειρισμένες ζακέτες, τα ακριβά αυτοκίνητα και οι γάιδαροι με τα κάρα, τα «γλυμμένα» γκαζόν και οι σωροί των σκουπιδιών, οι υψηλές αποδοχές και οι μισθοί της πείνας, οι μεγάλες μπίζνες και η ανεργία της εξαθλίωσης, οι ακριβές φυλασσόμενες περιοχές και τα άθλια γκέτο, τα 45 εκατομμύρια μαύρων με τα 5 εκατομμύρια λευκών, η λευκή και η μαύρη Παναγία Παρθένος, τα χρυσωρυχεία και τα υπαίθρια κουρεία, τα διαμάντια και το καλαμπόκι… Το μέρος που η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία, όποιος και αν είσαι!
Και όμως αυτοί οι κόσμοι, συνυπάρχουν. Και όμως αναίμακτα η εξουσία δόθηκε από τους λευκούς στους μαύρους. Και όμως βραβεύτηκαν με νόμπελ ειρήνης. Και όμως οι υποδομές είναι σπουδαίες. Και όμως το εκπαιδευτικό σύστημα είναι ζηλευτό. Και όμως στις δεκαετίες που έρχονται πολλά θα μπουν στο σωστό δρόμο γιατί δεν γίνεται αλλιώς...
Η διαφορά είναι ανάμεσα στο άσπρο και το μαύρο και το πρόβλημα ένα και μοναδικό. Ο δικός μας προβληματισμός, δεν έμεινε εκεί, αλλά γύρισε πίσω μαζί μας. Αφορά στη δική μας διχόνοια, στις δικές μας διαφορές στις δικές μας ορέξεις αυτοκαταστροφής, στο δικό μας ενστικτώδη κανόνα πολυχρωματικής διάσπασης, αφού τίποτα δεν μας ενώνει και πολλά μας χωρίζουν καθημερινά…
Ο ποιητής, έμεινε στη σχολή Saheti, στο Γιοχάνεσμπουργκ. Ο ποιητής θα μείνει εκεί για πολλούς αιώνες και θα συζητείται, θα διδάσκεται, θα είναι ζωντανός ανάμεσα στους μαθητές, την εκπαίδευση. Ανάμεσα στους λευκούς και τους μαύρους. Και εμείς ήμασταν εκεί, σε εκείνη τη συγκινητική ιστορική τελετή και ζήσαμε στιγμές ανάτασης και εθνικής υπερηφάνειας.
Θα μπορούσαμε να γράφουμε ημέρες πολλές. Θέλουμε να εκφραστούμε, αλλά θα καταλήγουμε στα ίδια και στα ίδια… Το χαρτί της εφημερίδας είναι λίγο για να αποτυπώσει τις 2.500 φωτογραφίες, χωρίς λόγια, που φέραμε μαζί μας.
Υποσχόμαστε ένα ειδικό αφιέρωμα.
Είμαστε ευγνώμονες, σε όλους τους Ζακυνθινούς και ειδικά στους Έλληνες που μας αγκάλιασαν με τόση αγάπη και θαυμασμό, γιατί τους φέραμε την Ελλάδα!
Είμαστε ευγνώμονες στον πατέρα Γιάννη Τσαφταρίδη, διότι μόνο ο δικός του αυθορμητισμός και η γνήσια Ζακυνθινή ανησυχία (τα σπλάχνα του κι η θάλασσα ποτέ δεν ησυχάζουν), θα μπορούσε να δημιουργήσει αυτές τις ιστορικές στιγμές. Μακάρι να σεβόμασταν και εμείς τους παπάδες που δημιουργούν και ακούραστα προσφέρουν, όπως σέβονται οι έλληνες της Νοτίου Αφρικής τον father John!!! Μακάρι κάθε παπάς μόνος του στην Ελλάδα, να προσέφερε τα μισά από το κοινωνικό και πολιτιστικό έργο του παπά Γιάννη στην Αφρική.

Οι εκδηλώσεις

Ο Σύνδεσμος Ζακυνθίων και Επτανησιακού Πολιτισμού Νοτίου Αφρικής σε συνεργασία με την έδρα νεοελληνικών σπουδών του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, τη Μητρόπολη Ιωαννουπόλεως, το Γραφείο Συντονίστριας της Εκπαίδευσης υποσαχαρικής Αφρικής, το ΣΑΕ και την Ομοσπονδία Ελληνικών Κοινοτήτων στο πλαίσιο του έτους Σολωμού, διοργάνωσε εκδηλώσεις μνήμης του Εθνικού μας ποιητή στη Νότιο Αφρική.
Η έναρξη της τριήμερης συνάντησης έγινε στη Σχολή ΣΑΧΕΤΙ, την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου, στις 11.15 π.μ., όπου προβλήθηκε η ταινία του Τώνη Λυκούρεση «Ο Ύμνος εις την ελευθερίαν», που μεταγλωττίσθηκε στην αγγλική, ειδικά γι’ αυτό το σκοπό από την ΕΡΤ. Στο χώρο λειτούργησε έκθεση έργων της διεθνούς φήμης χαράκτριας κ. Άριας Κομιανού, με θέμα «Η Γυναίκα της Ζάκυνθος», καθώς και αντίγραφα έργα της έκθεσης του Δ. Σολωμού της Βουλής των Ελλήνων, που ευγενικά παραχώρησε, και το Διεθνές Συνέδριο με θέμα «Η Διαχρονικότητα του Έργου του Διονυσίου Σολωμού, η Ελληνική Γλώσσα και οι Έλληνες της Διασποράς».
Κύριοι ομιλητές ήταν οι:
1. Καθηγητής, Νικόλαος Κουρκουμέλης, (Αθήνα) με θέμα: «Ο Σολωμός και τα Ελληνικά των Ιονίων»
2. Δικηγόρος, Γεώργιος Μπίζος, (Νότιος Αφρική) με θέμα: «Η Διαχρονικότητα του Ύμνου της Ελευθερίας»
3. Καθηγήτρια, Jolanda Capriglione, (Ιταλία) με θέμα: «Σολωμός, ο Ιταλός της Ελλάδας»
4. Πρωτοπρεσβύτερος, Παναγιώτης Καποδίστριας, (Ζάκυνθος) με θέμα: «Νεότερα ερμηνευτικά κλειδιά για τη σολωμική ποίηση»
5. Καθηγητής, Β. Hendrickx, με θέμα: «Σκοπός και στόχος Έτος Σολωμού»
Η συνάντηση της πρώτης μέρας έκλεισε με τα αποκαλυπτήρια της προτομής του ποιητή, στους χώρους της σχολής, που φιλοτέχνησε ο εικαστικός Διονύσιος Πάλμας.
Το Σάββατο, στις 10 π.μ., έγινε υποδοχή των Συνέδρων στην Έδρα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Γιοχάνεσμπουργκ, όπου ο καθηγητής Β. Hendrickx με τους συνεργάτες του ενημέρωσαν τους παρευρισκόμενους για το Ελληνιστικό έργο της έδρας αυτής στη Νότιο Αφρική. Στις 7 το βράδυ της ίδιας μέρας πραγματοποιήθηκε μεγάλη συναυλία στην αίθουσα της Κοινότητας του Gemiston με τίτλο «Άστραψε φως». Στη συναυλία το Επτανησιακό παραδοσιακό σχήμα «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος» υπό τη διεύθυνση του Σπύρου Δεληγιαννόπουλου, που ταξίδεψε στη Νότιο Αφρική για πρώτη φορά για το σκοπό αυτό, παρουσίασε μελοποιημένη ποίηση του εθνικού ποιητή και παρουσίασε για πρώτη φορά τρεις νέες συνθέσεις σύγχρονων Ζακυνθινών συνθετών. Επίσης, στη συναυλία συμμετείχαν και τα ακόλουθα Ελληνικά Καλλιτεχνικά σχήματα της Νοτίου Αφρικής.
1. Ελληνική Πνευματική Κίνηση (ΕΠΝΕΚ)
2. Μαθητική Χορωδία ΣΑΧΕΤΙ
3. Σχήμα Έντεχνης Ελληνικής Μουσικής
Την Κυριακή 4 Νοεμβρίου, οι Σύνεδροι και οι «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος» τραγούδησαν, αφ’ ενός, στην κοινότητα του Gemiston και, αφ’ ετέρου, στο πανηγύρι των Αγίων Αναργύρων στο Sopiatown (προάστιο του Γιοχάνεσμπουργκ). Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας, οι επισκέπτες ήρθαν σε επαφή και γνωριμία με φορείς της παροικίας.
Τέλος, την Πέμπτη 8 Νοεμβρίου, ο Σύνδεσμος Ζακυνθίων, θέλοντας να ευχαριστήσει τους υψηλούς του επισκέπτες, οργάνωσε μια βραδιά που σαν σκοπό είχε την αδελφοποίηση των παροικιακών σχημάτων που συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, με το μη κερδοσκοπικό σωματείων των «Τραγουδιστάδων τση Ζακύθου», με σκοπό τη σύσφιξη των σχέσεων και την ανταλλαγή εμπειριών στο μέλλον.
Στο πλαίσιο αυτό απονεμήθηκε σε όλους τιμητική διάκριση για την ενεργή συμμετοχή και προαναγγέλθηκε μάλιστα η δίγλωσση έκδοση τόμου με τα πεπραγμένα των πολιτιστικών δρώμενων του όλου Έτους Σολωμού, ούτως ώστε να καταστούν κτήμα και της νεολαίας δεύτερης και τρίτης γενιάς.
Αξίζει να σημειωθεί ότι, στα πλαίσια αυτών των εκδηλώσεων κυκλοφόρησε ένα καλέκτυπο δεκαεξισέλιδο πρόγραμμα το οποίο φιλοξενεί τους χαιρετισμούς -μέσω επιστολών- του υφυπουργού Εξωτερικών, Θεόδωρου Κασσίμη, του Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας, κ. Σεραφείμ, του Πρέσβη της Χώρας μας, Αριστείδη Σάνδη, του Ύπατου Αρμοστή της Κυπριακής Δημοκρατίας, Αργυρού Αντωνιου, της συμπατριώτισσάς μας Ευρωβουλευτού, Ρόδης Κράτσα, του Γενικου προξένου της Ελλάδος, Παναγιώτη Σαρρή, του Βουλευτή Ζακύνθου, Δημήτρη Βαρβαρίγου, της Βουλευτού Κερκύρας, Αγγελικής Γκερέκου, του Περιφερειάρχη, Σωτήρη Βόσδου, του προέδρου του Σ.Α.Ε., Στέφανου Ταμβάκη, του προέδρου του Συνδεσμου Ζακυνθίων και Επτανησιακού Πολιτισμού, Αρχ. Ιωάννη Τσαφταρίδη, των “Τραγουδιστάδων τση Ζάκυθος”, της Ελληνικής Πνευματικής Κίνησης Νοτίου Αφρικής και το Δημοτικό Σχολείο SAHETI.

Πρόταση αδελφοποίησης

Ο Σύνδεσμος Ζακυνθίων και Επτανησιακού Πολιτισμού Νοτίου Αφρικής, θέλοντας να τιμήσει τους συντελεστές επιτυχίας των εκδηλώσεων «Έτος Σολωμού» στη Νότιο Αφρική, με ιδιαίτερη χαρά και συγκίνηση κατέληξε σε μια ιστορική πρόταση. Οι συντελεστές των εκδηλώσεων έχουν κατ’ αλφαβητική σειρά ως ακολούθως:
1. Ελληνική Πνευματική Κίνηση (ΕΠΝΕΚ)
2. Σχήμα Έντεχνης Ελληνικής Μουσικής
3. Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος
Προτείνει, λοιπόν, την αδελφοποίηση των παραπάνω μουσικοκαλλιτεχνικών σχημάτων, με σκοπό την ανταλλαγή εμπειριών και την καλλιέργεια πνευματικών δεσμών.
Η παρούσα πρόταση έλαβε χώρα στην Κοινοτική Αίθουσα της Ελληνικής Κοινότητας Gemiston κατά την τελετή λήξεως των εκδηλώσεων, σήμερα, 8 Νοεμβρίου 2007.

Η Ζάκυνθος είναι η μητέρα πολλών μεγάλων λογοτεχνών, όπως ο Διονύσιος Σολωμός, ο Ανδρέας Κάλβος, ο Ούγο Φόσκολο, ο Αντώνιος Μαρτελάος, ο Αντώνιος Μάτεσης, καθώς και πολλών άλλων, που αποτελούν την κορυφή της Ζακυνθινής διανόησης, η οποία επέδρασε βαθιά στη διαμόρφωση του νεοελληνικού πολιτισμού.
Από τη Ζάκυνθο ξεκίνησε τη νεοελληνική ποίηση ο Διονύσιος Σολωμός, γράφοντας στη δημοτική γλώσσα, κάνοντας το νησί μας λίκνο του Ελληνικού Πολιτισμού και τη γλώσσα του λαού, γλώσσα του Ελληνικού Έθνους, όπως αναφέρει ο Σπύρος Μυλωνάς, στην εισαγωγή του περίφημου «Βασιλικού» του Αντωνίου Μάτεση.
Έχουμε αντιληφθεί, άραγε, την προσφορά των πνευματικών ανθρώπων της Ζακύνθου, παλαιότερα και σήμερα, στη διαμόρφωση της λογοτεχνίας της χώρας μας και όχι μόνο;
Σίγουρα όχι, γιατί, εάν την είχαμε κατανοήσει, τότε θα σεβόμαστε το έργο τους και θα τους τιμούσαμε όπως τους αρμόζει.
Είναι περιττό να αναφερθεί ότι στην επέτειο των 150 χρόνων από το θάνατο του Εθνικού Ποιητή της Ελλάδος, Διονυσίου Σολωμού, και των 180 από το θάνατο του Εθνικού Ποιητή της Ιταλίας Ούγο Φόσκολο - αμφότεροι τέκνα της Ζακύνθου - οι Νεοζακύνθιοι αδιαφόρησαν παντελώς, εξαιρουμένης της προσπάθειας του Μουσείου Σολωμού.
Από εκεί και πέρα, η αδιαφορία και η αναισθησία, πληγώνουν βαθιά, ιδιαίτερα όταν ερχόμαστε «αντιμέτωποι» με άλλες κοινωνίες, όπου ξέρουν να τιμούν τους ανθρώπους του πνεύματος!
Αναφερόμαστε, φυσικά, στις εκδηλώσεις προς τιμή του Εθνικού μας Ποιητή, Διονύσιου Σολωμού, οι οποίες έλαβαν χώρα, την περασμένη εβδομάδα, στο Γιοχάνεσμπουργκ.
Εκεί, στο κράτος των Ζουλού, ξέρουν να τιμούν τους ποιητές. Εδώ, στο «Μαραμένο φιόρο της Ανατολής», ξέρουμε μόνο να εξευτελιζόμαστε!
Παραθέτουμε, στη συνέχεια, τις δηλώσεις του Αρχιμανδρίτη, Ιωάννη Τσαφταρίδη, Πρόεδρο του Συνδέσμου Ζακυνθίων και Επτανησιακού Πολιτισμού της Νοτίου Αφρικής, του Μητροπολίτη Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Σεραφείμ, καθώς και του Προέδρου των «Τραγουδιστάδων τση Ζάκυθος», Νίκου Κεφαλληνού, για τις σημαντικές εκδηλώσεις προς τιμήν του Εθνικού μας Ποιητή.

Αρχιμανδρίτης Ιωάννης Τσαφταρίδης: «Ο Διονύσιος Σολωμός είναι πυξίδα και φάρος για όλους τους απόδημους»!


Τα συναισθήματα είναι ανάμικτα: Μεγάλη χαρά, αλλά και θλίψη όταν αποχώρησαν οι Ζακυνθινοί, γιατί νιώσαμε ως μια οικογένεια, κατά την παρουσία τους στη Νότιο Αφρική. Η οργάνωση της εκδήλωσης αποτέλεσε, για εμάς, ένα μεγάλο κατόρθωμα, γιατί είμαστε ένας μικρός Σύλλογος, αλλά τελικά καταφέραμε να διοργανώσουμε αυτό το μεγάλο πολιτιστικό γεγονός, προς τιμήν του Εθνικού μας ποιητή, Διονυσίου Σολωμού.
Οι εκδηλώσεις ήταν πολύ επιτυχημένες, διότι η συμμετοχή των Ελλήνων της παροικίας ήταν πολύ μεγάλη και αυτό είναι πολύ σπουδαίο, διότι πρέπει να λάβετε υπόψη σας ότι οι απόδημοι Έλληνες συνηθίζουν να διασκεδάζουν στα μπουζούκια, γι’ αυτό θεωρούμε πολύ σημαντικό το γεγονός ότι συγκεντρώθηκαν 950 άτομα και παρακολούθησαν τη μυσταγωγία της συναυλίας «Άστραψε φως», που διάρκεσε δυόμιση ώρες. Αυτό αποτελεί πολιτιστικό επίτευγμα για την παροικία μας.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους τους Ζακυνθινούς, που άφησαν τις οικογένειές τους, για να επισκεφθούν τη Νότιο Αφρική, καθώς και τους «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος», τον Πρόεδρό τους, Νίκο Κεφαλληνό, και, ιδιαίτερα, τον Σπύρο Καμπιώτη, ο οποίος επωμίστηκε όλο το εγχείρημα της επίσκεψης των «Τραγουδιστάδων» στην παροικία μας, και, αν δε βοηθούσε, το συγκρότημα δε θα ερχόταν στη χώρα μας.
Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να αναφέρω ότι ο Διονύσιος Σολωμός είναι πυξίδα και φάρος για όλους τους απόδημους. Η Ζάκυνθος ήταν εδώ, γιατί το πνεύμα και η φλόγα του νησιού μας ήταν κοντά μας, διότι την έφεραν οι Ζακυνθινοί που επισκέφθηκαν την παροικία μας.


Μητροπολίτης Ιωαννουπόλεως και Πρετορίας κ. Σεραφείμ

«Οι Ζακυνθινοί έφεραν το μεγαλείο της Ελλάδας και του Δ. Σολωμού»!


Πρέπει να τονίσω ότι, επειδή ήρθαν στη Νότιο Αφρική επισκέπτες από τη Ζάκυνθο, μπορέσαμε να γνωρίσουμε πτυχές της ζωής και του έργου του Εθνικού μας Ποιητή, τις οποίες δε γνωρίζαμε από τη μελέτη διαφόρων συγγραμμάτων, διότι έγιναν αξιόλογες ομιλίες και αναφορές, ενώ παρουσιάστηκε η ερμηνεία του πλούσιου ποιητικού του έργου, μέσω του συγκροτήματος οι «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος», αλλά και σημαντικών ομιλητών, όπως ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας.
Πράγματι, ζήσαμε, για μια εβδομάδα, σημαντικές εκδηλώσεις, με αποκορύφωμα τα αποκαλυπτήρια της προτομής του Διονυσίου Σολωμού, που φιλοτέχνησε ο γνωστός γλύπτης κ. Πάλμας.
Ευχαριστούμε τις πολιτικές κι εκκλησιαστικές Αρχές της Ζακύνθου και, ιδιαίτερα, το Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο, που στήριξαν αυτή την προσπάθεια και, πράγματι, ζήσαμε την Ελλάδα, μέσα από τους Ζακυνθινούς, για λίγες ημέρες, οι οποίοι μας έφεραν εδώ την Ελλάδα και το μεγαλείο του Διονυσίου Σολωμού, κι έτσι πήραμε δυνάμεις, για να συνεχίσουμε τον αγώνα, ώστε να κρατήσουμε ζωντανή την ελληνική μας ταυτότητα.
Μας ενίσχυσαν στο θέμα της πίστεως και συνειδητοποιήσαμε ότι δεν είμαστε μόνοι μας κι ότι ο απόδημος ελληνισμός έχει προοπτικές και δίνει την παρουσία του εκεί που εγκαταβιώνει σήμερα, μέσα από τη στήριξη και του μητροπολιτικού χώρου.
Όλοι απολαύσαμε την παρουσία των επισκεπτών μας, οι οποίοι μας εντυπωσίασαν με την υπευθυνότητά τους, καθώς και με την ποιότητα της εργασίας τους, διότι αγαπούν την τέχνη, την ποίηση και την τοπική μουσική παράδοση της Ζακύνθου.
Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να αξιοποιούνται και να στηρίζονται από όλους μας, γιατί εκπροσωπούν την ευρύτερη κοινωνία του νησιού και το μεγαλείο της ελληνικής ψυχής, η οποία, όταν στηρίζεται στην παράδοσή μας, δημιουργεί προοπτικές για το μέλλον και αλλάζει το παρόν για έναν καλύτερο κόσμο.
Οι εκδηλώσεις αυτές πρέπει να αποτελέσουν αφετηρία για μια μόνιμη συνεργασία. Πρέπει να δώσουμε ευκαιρία στους νέους μας, με ανταλλαγές επισκέψεων και την οργάνωση διαφόρων επιμορφωτικών σεμιναρίων και να διατηρήσουμε μια επαφή, γεγονός το οποίο μπορεί να πράξει ο πατήρ Ιωάννης Τσαφταρίδης, που διακονεί στην περιοχή μας. Άλλωστε, υπήρξε η αφορμή, για να έρθουμε πιο κοντά και με την Οργάνωση του Συνδέσμου των Ζακυνθινών της Νοτίου Αφρικής και με τους Ζακυνθινούς.
Οφείλουμε να συνεχίσουμε αυτές τις επαφές, γιατί οι απόδημοι Έλληνες, βλέποντας τους αδελφούς μας από την Ελλάδα, αισθάνονται ότι δεν είναι μόνοι τους, και πάνω από όλα διασώζουν την Ορθόδοξη Ελληνική ταυτότητα, η οποία είναι απαραίτητη για τα νέα παιδιά που μεγαλώνουν στην παροικία μας.


Νίκος Κεφαλληνός, Πρόεδρος των «Τραγουδιστάδων τση Ζάκυθος»

«Ζήσαμε μοναδικές στιγμές στη Νότιο Αφρική»!


Οι εκδηλώσεις του Συνδέσμου των Αποδήμων της Νοτίου Αφρικής προς τιμήν του Εθνικού μας Ποιητή ήταν υψηλού επιπέδου, τόσο η ημερίδα, στην οποία απηύθυναν ομιλίες σημαντικοί επιστήμονες και κατατέθηκαν απόψεις για το έργο του Διονυσίου Σολωμού, όσο και οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις από το συγκρότημά μας, καθώς και από συλλόγους του Γιοχάνεσμπουργκ, ειδικότερα οι μαθητές του Δημοτικού Σχολείου, οι οποίοι τραγούδησαν τον Εθνικό μας Ύμνο.
Μας συγκίνησαν ιδιαίτερα και ζήσαμε μοναδικές στιγμές, γιατί, για πρώτη φορά, ακούσαμε λευκά και μαύρα παιδιά να τραγουδούν τον Ύμνο εις την Ελευθερία.
Από εκεί και πέρα, η όλη εμπειρία από την παραμονή μας στο Γιοχάνεσμπουργκ μάς γέμισε ανάμικτα συναισθήματα, διότι είδαμε μια πανέμορφη χώρα, πολύ πλούσια, λόγω των πολύτιμων λίθων και μετάλλων, της οποίας οι κάτοικοι ζουν διαρκώς υπό το φόβο, διότι η εγκληματικότητα είναι σε έξαρση.
Θα έλεγα, μάλιστα, ότι εκεί υπάρχουν δύο κατηγορίες ανθρώπων: οι «μαύροι» και οι «λευκοί», όπου οι λευκοί είναι οι «άνθρωποι» και οι μαύροι είναι τα «ζώα». Δυστυχώς, οι κάτοικοι της Νοτίου Αφρικής ζουν με αυτή την παράλογη αντίληψη, δε θα έλεγα συνειδητά, αλλά από συνήθεια, παρά την πτώση του Απαρτχάιντ, με τους αγώνες του Νέλσονος Μαντέλα.
Εν τω μεταξύ, πολλοί από τους μαύρους, ζουν από τις ληστείες, τις κλοπές και κάθε είδους εγκληματική ενέργεια. Έτσι, λοιπόν, οι λευκοί ζουν σε πολυτελή σπίτια, τα οποία είναι περιφραγμένα με μαντρότοιχους, ύψους 2,5 – 3 μέτρων, με ηλεκτροφόρα καλώδια στο πάνω μέρος. Αυτά δεν είναι σπίτια, αλλά «χρυσά κλουβιά», γιατί δεν έχουν την ελευθερία τους και δεν μπορούν να βγουν έξω και να κυκλοφορήσουν με ασφάλεια, ενώ ζουν μόνιμα με το φόβο κάποιας εγκληματικής επίθεσης.
Εν πάση περιπτώσει, η παρουσία μας στη Νότιο Αφρική ήταν μια σπουδαία εμπειρία, γιατί η Ελληνική παροικία ανθίζει και προοδεύει, παρά τις αντίξοες συνθήκες.
Επισημαίνω ότι σε όλα τα μέρη της Γης η Ελληνική Ομογένεια είναι εκπληκτική· και στο σημείο αυτό θα επιθυμούσα να εξάρω την προσφορά του Αρχιμανδρίτη Ιωάννη Τσαφταρίδη, ο οποίος εργάστηκε σκληρά για την πραγματοποίηση της εκδήλωσης για το Διονύσιο Σολωμό.
Ο πατέρας Ιωάννης είναι υπερβολικά δραστήριος κι έχει καταφέρει να ενεργοποιήσει μια πολύ μεγάλη ομάδα ανθρώπων, οι οποίοι δημιουργούν εκπληκτικά πράγματα που τιμούν τον Ελληνισμό.

Ένα γρήγορο πέρασμα από τη χώρα του Ουράνιου Τόξου


Η ονομασία Soweto προέρχεται από τις λέξεις South West Townships. Πρόκειται για μια πολιτεία 3.000.000 κατοίκων που άρχισε να χτίζεται στα μέσα της δεκαετίας του 1930 στη νοτιοδυτική πλευρά του Γιοχάνεσμπουργκ, με απώτερο σκοπό την απομόνωση του έγχρωμου πληθυσμού που εργαζόταν κακήν κακώς στα τριγύρω χρυσωρυχεία.
Σε τούτο το γκέτο γεννήθηκε το κίνημα των Μαύρων, εδώ διεξήχθησαν οι σημαντικότερες διαδηλώσεις κατά του αποτρόπαιου καθεστώτος του Απαρτχάιντ, εδώ ανδρώθηκε, πρωταγωνιστής σημαντικότατων διεργασιών προς την Ελευθερία και την Αυτοδιάθεση, ο Νέλσον Μαντέλα από το 1946 μέχρι το 1961.


Πρόσωπα της πόλης του Γιοχάνεσμπουργκ


Το τυχαίο αποφέρει συνήθως εύχυμους καρπούς. Τουλάχιστον έτσι ελπίζω. Και στο Γιοχάνεσμπουργκ είχα την ευκαιρία να ταμιεύσω (αδιάκριτα -είναι αλήθεια- και δίχως την άδεια των εικονιζόμενων) πολλές δεκάδες ενδιαφέρουσες φυσιογνωμίες ανθρώπων στους δρόμους και στα πεζοδρόμια, οι οποίες αποτελούν μια πρώτης τάξεως γνωριμία με την καθημερινή ζωή των κατοίκων της αχανούς αυτής πόλης των μεγάλων αντιθέσεων. Άλλωστε, μες απ' το λίγο και παραθεωρημένο, το φτωχό ή το ανυποψίαστο, ξεπηδά το πολύ και το όλον.
Χίλιες επτακόσιες πενήντα εικόνες που αιχμαλώτισα στον φωτογραφικό μου φακό από το πρόσφατο ταξίδι μου στη Νότιο Αφρική είναι πολύ λίγες μπροστά σ' εκείνες που αποτυπώθηκαν βαθιά, πολύ βαθιά στην ψυχή μου. Πλησμονή προσώπων, χρωμάτων, σκέψεων, επισκέψεων, νέων φίλων, σπουδαίων καταστάσεων εκεί στον απόλυτο Νότο του κόσμου μας, εννιά αεροπορικές ώρες μακριά από τα δικά μας. Τα μαύρα πρόσωπα με τις λευκές ψυχές, 80% έναντι του 20% των λευκών. Οι "απολίτιστοι" και οι "πολιτισμένοι". Οι πλούσιοι και οι πάμπτωχοι. Οι καλοπερασάκηδες και οι εξαθλιωμένοι. Οι μεγαλόστομοι και οι παραπεταμένοι. Οι ολοπράσινοι κάμποι, η κόκκινη αμμώδης γη. Τ' άγρια ζώα της ζούγκλας, αθώα μπροστά στην ανθρώπινη σκληρότητα. Εικόνες αλήθειας έως πλησμονής!!!...

π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Νίκος Κων. Κουρκουμέλης: «Σταθμός η εκδήλωση για το Δ. Σολωμό»!

Ο πρόσφατος εορτασμός της επετείου των 150 χρόνων από το θάνατο του εθνικού ποιητή Διονύσιου Σολωμού στη Νότια Αφρική, χαρακτηρίστηκε από όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν ευτυχισμένο κάθε συνειδοποιημένο στην καλύτερη περίπτωση, υποψιασμένο στην αθωότερη, ζακυνθινό κάθε γενεάς -προσεισμικής ή μετασεισμικής- και διασκεδάζουν τους όποιους φόβους για τη διακοπή της συνέχειας της πολιτισμικής μας φυσιογνωμίας.
Από την άλλη, αυτό το ταξίδι στους «αντίποδες», περιείχε όλα εκείνα τα στοιχεία που θα χρησιμοποιούσε ένα φιλόδοξο κινηματογραφικό έργο: κλοπές, αστυνομική συνδρομή, υπέροχα τοπία. εξαίρετη μουσική, εξαίρετη φωτογραφία, δημιουργικούς ανθρώπους, προσωπικότητες που διαδραμάτησαν ιστορικό ρόλο στην περιοχή, οικονομικο-πολιτικούς παράγοντες μεγάλης εμβέλειας, έργα τέχνης σε πρώτη παρουσίαση, διεθνείς πολιτικές παραμέτρους με ενδιάμεσο μια ελληνική παροικία πανίσχυρη, λόγιους κληρικούς υποδείγματα ήθους και ύφους, ερευνητές με επιστημονικές πρωτότυπες εργασίες , παραδοσιακά μουσικά και χορευτικά σχήματα αξιοπρόσεχτα, φιλόξενους πατριώτες που εγκατέλειπαν οποιαδήποτε ώρα τις υποχρεώσεις τους για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες της πολυπληθούς αποστολής, διαφυλετικές φιλίες και ζεστές ανθρώπινες σχέσεις και νοσταλγία, μερικές φορές αβάσταχτη, για το γενέθλιο τόπο.
Με αυτό τον τρόπο ένας επετειακός εορτασμός στην άλλη άκρη της γης, από μόνος του σημαντικός, όχι απλά και μόνο για την μοναδικότητά του και την αρτιότητα της οργάνωσης του -δείξτε μου μια παρόμοια εκδήλωση, σε όλο τον Ελληνικό κόσμο εντός και εκτός των συνόρων- εξελίχθηκε σε μια εκδήλωση-σταθμό για τις ομογενειακές οργανώσεις και οδηγό για το Συμβούλιο του Απόδημου Ελληνισμού που τις υποστηρίζει και παράλληλα σε ενδείκτη -για καθένα αρμόδιο- των δυνατοτήτων που έχουν η σημερινή ζακυνθινή κοινωνία και τα πολιτισμικά της κύτταρα.
Παράγοντες μιας πολιτισμικής πραγματικότητας άγνωστης και πολλές φορές τραυματισμένης από απρονοησίες, γι’ αυτό δίκαια προσεκτικής στην προσέγγιση, όπως -οι υπέροχοι- Τραγουδιστάδες τση Ζάκυνθος -το μόνο κατά τη γνώμη μου αληθές παραδοσιακό μουσικό σχήμα αξιώσεων στο Ιόνιο-, ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ο Πάλμας, ο Δεληγιαννόπουλος, ο Μαρίνος, για να αναφερθώ σε εκείνους που συνέβαλαν στην επιτυχία, αξίζουν μεγαλύτερης προσοχής, εκ μέρους εκείνων που επιλέξαμε να μας διοικήσουν. Την απόδειξη της βέβαιης επιτυχίας την έδωσε αυτός ο σπουδαίος αρχιμανδρίτης στο Γιοχάνεσμπουργκ ο π. Ιωάννης Τσαφταρίδης που σκέφτηκε και υλοποίησε το εγχείρημα με ελάχιστα χρήματα, με ενθουσιασμό αμείωτο από τις δυσκολίες ,με καθαρότητα και εντιμότητα στη διαχείριση με αποτέλεσμα την αποδοχή και την υποστήριξη όλων των τοπικών παραγόντων.
Φεύγοντας από την Νότια Αφρική η ζακυνθινή αποστολή εμπιστεύτηκε στην πλέον ελπιδοφόρα παροικιακή κοινότητα, στους μαθητές του Ελληνικού εκπαιδευτήριου Σαχέτι, την προτομή του Σολωμού -έργο του Διον. Πάλμα ίσως το μόνο εκτός Ελλάδος- ως συνδέσμου δύο τόπων που η Ελευθερία καθοδήγησε τις επιλογές τους και στη δραστήρια Ζακυνθινή παροικιακή κοινότητα και τον Παπά Γιάννη της τις πρωτοβουλίες για τη συνέχεια αυτής της ζακυνθινής έμπνευσης απίστευτης περιπέτειας “πέρα στην Αφρική”.


Διονύσης Πάλμας: «Το μεγαλείο του Σολωμού θυμίζει πάντοτε τη Ζάκυνθο»!


Η εκδήλωση προς τιμήν του Διονυσίου Σολωμού, στο Γιοχάνεσμπουργκ δημιούργησε ανάμικτα συναισθήματα, γιατί δύσκολα διοργανώνονται, πλέον, τόσο αξιόλογες πολιτιστικές δραστηριότητες στον κόσμο.
Ωστόσο, είναι πάρα πολύ σημαντικό το γεγονός ότι ο Διονύσιος Σολωμός ταξίδεψε στη Νότιο Αφρική.
Η Ελληνική παροικία του Γιοχάνεσμπουργκ είναι εκπληκτική και ενδιαφέρεται για τον πολιτισμό μας. Φυσικά, εκείνος που κίνησε τα «νήματα» για τη διοργάνωση των τριήμερων εκδηλώσεων είναι ο Αρχιμανδρίτης, Ιωάννης Τσαφταρίδης, ο οποίος είχε την έμπνευση να τιμηθεί ο Εθνικός μας ποιητής και βρήκε αρωγούς στην προσπάθειά του και από την Ελλάδα, αλλά και από την εκεί Ελληνική παροικία.
Η προτομή του Διονυσίου Σολωμού, τα αποκαλυπτήρια της οποίας έγιναν στη μεγάλη αίθουσα της Σχολής «Σαχέτι», είναι βελτιωμένο αντίγραφο αυτής που έχει τοποθετηθεί στον Κήπο των Ηρώων του Μεσολογγίου.
Σημειωτέον ότι τα επίσημα αποκαλυπτήρια θα γίνουν τον Ιανουάριο ή το Φεβρουάριο του 2008, όπου θα τοποθετηθεί και το βάθρο της προτομής.
Είναι σημαντικό για εμένα, όπου ένα έργο μου θα υπάρχει στη Νότιο Αφρική, εσαεί, αλλά, στην προκειμένη περίπτωση, εγώ δεν έκαναν τίποτα· το έχει κάνει ο Διονύσιος Σολωμός, ο οποίος, με το μεγαλείο της ποίησής του θα θυμίζει πάντοτε τη Ζάκυνθο και την Ελλάδα.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για προσωπική μου καλλιτεχνική επιτυχία, αλλά του Διονυσίου Σολωμού και της δύναμης του λόγου και της ποίησής του, η οποία είναι σήμερα ζωντανή και κινεί όλους εμάς στα πλαίσια της πνευματικότητάς του, που παραμένει αξεπέραστη.

 

Ημέρα τση Ζάκυθος – Καθημερινή Εφημερίδα της Ζακύνθου
www.imerazante.gr